با چشمهای باز به زیرِ شن های دوریت فرو می روم،
دستانم رو به آسمان است،
سراغ تو را می گیرد،
کمی دیرتر بیایی، از دنیایت می روم...
نه اینکه بروم، پرتم می کنند...